Columns

[Column] Drieduizend versus twee ton

By on 18 november 2018

Hiep hoera, Sint is weer in het land. Gisteren heb ik in Weesp mogen genieten van zo’n 40.000 tot 60.000 toeschouwers en wat was het een feest. Ik heb ook veel Almeerders gezien langs de route, die tussen de Weespers opgesteld stonden maar ook tussen al het andere publiek wat afkomstig was van buiten Weesp. Men kiest inmiddels niet meer per se voor de eigen woonplaats om een intocht te aanschouwen.

Ik heb één keer VlogPiet ‘mee laten lopen’ met de intocht in Almere, maar ben daar helaas zeer snel van genezen. Ik voelde mij meer dan veel te overgekwalificeerd. Alsof je een witgouden ring naast een vriendschapsring afkomstig van de kermis plaatst in de etalage.

Een nietszeggend maar toch vaak uitgesproken politiek correct antwoord is dat kinderen er niet veel baat bij hebben hoe een Sint of Piet er uit ziet, echter zijn het de ouders die beslissen waar zij hun kind mee naartoe nemen. Het oog wil immers ook wat dus kiezen ouders eerder voor een intocht waar wèl de nodige moeite voor is gedaan, waar in is geïnvesteerd en er daadwerkelijk personen hun medewerking verlenen bij wie het zijn van een ‘kindervriend’ ook daadwerkelijk in het hart zit. Geen chagrijnige Sinterklaas welke doet alsof het hem maar is overkomen en met pijn in het hart een mijter vanuit de feestwinkel heeft moeten aanschaffen.

Uiteindelijk zou je zeggen dat zo’n intocht pure marketing zou moeten zijn voor een stad. Een intocht in Almere Haven zou maximaal 3000 toeschouwers trekken. Voor een stad met 200.000 inwoners is dat natuurlijk ontzettend gênant en zou je je als organisator (en financieerder) eens achter de oren moeten krabben en opnieuw moeten bezien of je jezelf nu nog serieus moet nemen. Intochten waar wel de nodige liefde in is gestoken, trekken toeschouwers vanuit de wijde omgeving waarbij ouders zelfs medewerkers -van Sint tot Piet en van begeleider tot beveiliger- wordt becomplimenteerd over hoe goed het (weer) geregeld is. Vele dank wordt vervolgens uitgesproken voor het feit dat hun kind een topdag heeft gehad, en zij zelf ook. Ik zag een aantal minuten geleden over de intocht in Weesp een compliment voorbij komen vanuit Ghana – zegt toch genoeg?

Dergelijke intochten als die in Almere zijn goed voor kinderen van een jaar of acht zodat zij zonder moeite van het geloof kunnen worden afgeholpen.

Misschien is men wel ‘bang’ voor een grote massa toeschouwers vanwege de bijkomende kosten: er moeten dan onder meer extra toezichthouders worden ingehuurd, meer hekken worden neergezet en meer strooigoed worden ingekocht. Dan snap ik het wel, hoor. De enige Pieten die wèl waardig uitzagen, maakten deel uit van een externe Pietenband welke aangeduid kan worden als één van de beste van Nederland. Externe kwaliteit want intern zat het er dit jaar wederom niet in. Helaas.

Ik lach er om in mijn vuistje en kijk ondertussen naar wat voor leuke dingen er nog gepland staan in mijn agenda tot aan vijf december. Onder meer de Pakjesbootdagen waar Almere Haven ook weer deel van mag uitmaken. Het is weer begonnen!

Sharing is caring!
Max Joling
Almere

Journalist, auteur, columnist en persoonlijkheid.

Tweets van Max

Volg @maxjoling op twitter.